Owiane baśniową aurą masywy leśne Puszczy Karpackiej rozpościerają swoje ramiona w południowo-wschodniej Polsce. Na pograniczu Pogórza Przemyskiego i Gór Turczańsko-Sanockich bezpieczne schronienie znajduje wiele rzadkich i chronionych gatunków zwierząt.

Bogactwo przyrodnicze Puszczy Karpackiej obejmuje tak charyzmatyczne gatunki jak wilk, niedźwiedź, ryś, czy tajemniczy żbik. Na uwagę zasługują również występujące tutaj lęgowe gatunki takich ptaków: orzeł przedni, orlik krzykliwy, bocian czarny oraz puchacz.

Tutejsze lasy należą - obok Puszczy Białowieskiej - do najcenniejszych obszarów leśnych w Polsce o dobrze zachowanych cechach lasu naturalnego. Puszcza Karpacka od wielu lat zmaga się jednak z wieloma problemami. Równowaga ekosystemów Puszczy jest zagrożona ze względu na wycinkę najstarszych, ponad stuletnich drzewostanów i  niszczenie stref przypotokowych oraz polowania zbiorowe.

Puszcza zagrożona jest między innymi ze względu na wycinkę najstarszych, ponad stuletnich drzewostanów.

Obszar polskiej Puszczy Karpackiej obejmuje społeczny projekt Turnickiego Parku Narodowego. Starania o jego utworzenie sięgają czasów przed II wojną światową. Nazwa projektowanego parku pochodzi od Turnicy - najwyższego masywu górskiego na tym obszarze (591 m n.p.m). Oprócz walorów przyrodniczych projektowanego parku, na uwagę zasługują również jego aspekty kulturowe i historyczne.

Skuteczna ochrona polskiej Puszczy Karpackiej wymaga objęcia całej jej powierzchni ochroną w formie parku narodowego. W chwili obecnej ochronie rezerwatowej podlega zaledwie 3% obszaru projektowanego parku narodowego, co jest zdecydowanie  niewystarczające. Pozostały obszar jest użytkowany gospodarczo. Rabunkowa gospodarka leśna i rozbudowa dróg leśnych pod szyldem ich modernizacji w bardzo silny sposób zaburzają procesy przyrodnicze. Duża zasobność Puszczy Karpackiej w zwierzęta takie jak jeleń oraz dzik, przyczynia się do presji ze strony polowań zbiorowych. Zakłócają one warunki bytowania zwierząt chronionych (wilka, rysia oraz niedźwiedzia). 

Całkowita powierzchnia polskich parków narodowych nie przekracza 1% powierzchni kraju

Od utworzenia Parku Narodowego Ujście Warty w 2001 r. nie utworzono w Polsce żadnego parku narodowego, a całkowita powierzchnia polskich parków narodowych nie przekracza 1% powierzchni kraju. Ochrona narodowego dobra, jakim jest puszczańska przyroda, wymaga szybkiej reakcji, aby ocalić ją przed ekologiczną zagładą. Każdy dzień zwłoki w objęciu tego obszaru odpowiednią ochroną prawną pogarsza stan dziedzictwa przyrodniczego Puszczy Karpackiej. Zasoby parków narodowych stanowią zgodnie z prawem strategiczne zasoby naturalne naszego Państwa, które otoczone powinny być szczególną ochroną.

 

W programie ochrony Puszczy Karpackiej wspiera nas Fundacja Dziedzictwo Przyrodnicze.

 

 

lorem
1
video

Co Ty możesz zrobić?

Podpisz się pod apelem – pomóż nam chronić ponad stuletnie puszczańskie drzewa i wesprzyj nasze działania na rzecz powołania Turnickiego Parku Narodowego. 

 

Chcę pomóc!